Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Η αντιμετώπιση των Αγίων στις καθαιρέσεις τους από ψευδοσυνόδους

agioi-osiomaryres-monis-kantaras1.jpg
Αναδημοσιεύουμε ως Ιστολόγιο Κατάνυξις την παρούσα ανάρτηση ως απάντηση στα όσα αντιπατερικά εκφράστηκαν από τον μητροπολίτη Λαγκαδά και Ρεντίνης κ. Ιωάννη και για τα οποία μπορείτε να δείτε στην ανάρτησή μας εδώ.


ΕΙΣ ΩΤΑ ΑΚΟΥΟΝΤΩΝ....
ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ: Άραγε οι παρακάτω Άγιοι, μη υπακούοντας στους αιρετικούς... προϊσταμένους τους, απεκόπησαν από τον Χριστό;
«Πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις» (Πράξ, 5:29 ).
Και... ευχόμαστε μέσα από την καρδιά μας αυτοί που άλλαξαν την Πατερική Θεολογία, σε μεταπατερική.... να μετανοήσουν και να ζητήσουν συγνώμη και από τον Θεό και από το ποίμνιο, για το κακό που έκαναν. Και δυστυχώς θα συνεχίσουν να κάνουν στην Εκκλησία αν δεν μετανοήσουν και... δεν τους καθαιρέσουν.

π. Φώτιος Βεζύνιας.

Από τον Βίον του Αγ. Χρυσοστόμου:
Θεόφιλος ὁ Ἀλεξανδρείας μεταβὰς εἷς Κωνσταντινούπολιν καὶ λαβῶν«προδήλους ἐχθροὺς» (Παλλαδίου Ἐλενουπόλεως, PG. 47, 29) τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ χρυσοστόμου, συνεκρότησεν «ἐπὶ Δρῦν» (Τοῦ αὐτοῦ , PG. 47, 28) Σύνοδον. Διὰ τῆς ἐχθρικῆς ταύτης Συνόδου, καθήρεσε τὸν Χρυσόστομον ἀδίκως (Τοῦ αὐτοῦ, PG. 47, 30).
Οἱ ἓν Κωνσταντινούπολει Ὀρθόδοξοι δὲν ἐδέχθησαν τὴν ἐχθρικὴν καὶ ἄδικον ταύτην καθαίρεσιν τοῦ Ἁγίου, ἀλλὰ ἔκριναν αὐτὴν ἐκκλησιαστικῶς ἄκυρον καὶ ἀνυπόστατον. Διὸ ἔλεγον πρὸς τὸν βασιλέα, ὅτι Ἰωάννης οὗ «καθήρηται (δὲν ἔχει καθαιρεθῆ) ἀληθῶς». Ὁμοίως ἔπραξε καὶ ὁ Ἰννοκέντιος Ρώμης καὶ ἐκοινώνει πρὸς τὸν Χρυσόστομον, ὅπως καὶ πρὸς τὸν Θεόφιλον, λέγων πρὸς τὸν τελευταῖον «ἠμεῖς καὶ σὲ ἴσμεν (γνωρίζομεν) κοινωνικὸν καὶ τὸν ἀδελφὸν Ἰωάννην» (Ἰννοκεντίου Ρώμης, PG. 47, 12). Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος οὐδέποτε ἀνεγνώρισε τὴν ἄδικον καθαίρεσίν του καὶ ἐθεώρει ἐαυτὸν πάντοτε ὡς τὸν κανονικὸν Ἐπίσκοπον Κωνσταντινουπόλεως, μέχρι τοῦ θανάτου του. Διὰ τοῦτο ἔγραφεν ἐκ τῆς ἀδίκου ἐξορίας, περὶ «ἐκείνου τοῦ Ἀρσακακίου, ὃν ἐκάθισεν ἡ βασίλισσα ἓν τῷ θρόνω», ὅτι «σχῆμα μὲν ἔχων ἐπισκόπου» «οὗτος μοιχὸς ἔστιν, οὗ σαρκός, ἀλλὰ πνεύματος, ζῶντος γὰρ ἐμοῦ, ἤρπασέ μου τὸν θρόνον τῆς Ἐκκλησίας» (Χρυσοστόμου, PG. 52, 685). O Χρυσόστομος κατὰ τὴν ἐξορίαν ἔφερε μεθ' ἐαυτοῦ τὰ λειτουργικὰ ἄμφια. (Άραγε τι να τα κάνει;)
Από τον βίο του Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά:
Ο καταδικασθείς σε καθαίρεση και αφορισμό, στη Σύνοδο του 1344 από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννη Καλέκα, Αγιορείτης ιερομόναχος Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και ο μαθητής του μοναχός Ιωσήφ ο Καλόθετος απάντησαν μη αναγνωρίζοντας την καθαίρεση τους στον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννη Καλέκα το 1344 (δηλαδή πριν την καθαίρεση αυτού του τελεταίου το 1347) για την καινοτομία στην Ορθόδοξη Πίστη που αφορά τη λατινόφρονη αίρεση της κτιστής Χάριτος. Γράφουν ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς και ο μαθητής του Ιωσήφ ο Καλοθετός σε ελεύθερη μετάφραση: «Μας λένε όσοι αποκαλούν τους εαυτούς τους και καλούνται από τους άλλους ειδήμονες και ιερούς ότι θα μας κάνουν απόβλητους της Εκκλησίας.
Από ποιά Εκκλησία θα μας κάνουν απόβλητους; Από Αυτήν των Αποστόλων; Από αυτήν των Ομολογητών; Αφού με αυτούς είμαστε σύμφωνοι. Άρα λοιπόν θα μας εκδιώξουν από την νέα εκκλησία με τα νεοφανή δόγματα. Γιατί που φαίνεται η ευσέβεια σε αυτήν την νεοφανή εκκλησία; Στις απειλές, στους λοιδωρισμούς, στο εναντίον των αγίων στασιακό φρόνημα, στο ψεύδος και στην παραποίηση των Ιερών Κανόνων, στον ισοσκελισμό Αγίων και βεβήλων; (Όλα αυτά μήπως διεπράχθησαν και στην Κρήτη; Μήπως;) 
Η δική μας Εκκλησία, είναι αγνή, καθαρά, ειρηνική, απέχει του οποιοδήποτε φαύλου καί πονηρού καί κάθε κακίας, είναι ἐλευθέρα καί δεν αναμιγνύεται με ρύπους καί σπίλους, πρεσβεύει τά υγιά καί καθαρά καί απειλικρινημένα δόγματα των θεοφόρων ἀνδρῶν. Μόνη κεφαλή δέ της Εκκλησίας είναι ὁ Kύριος ημών Ιησούς Χριστός, μέλη δέ καί μέρη τῆς τοιαύτης Εκκλησίας είναι τό σύστημα καί η σύνοδος των ευσεβών και όχι των αυτοανακηρυχθέντων δεδικαιωμένων. (Από την Ἀναίρεσιν γράμματος Ἰγνατίου Ἀντιοχείας, ΕΠΕ 3, 606 και από Ἰωσήφ Καλοθέτου Συγγράμματα, παρά Δημητρίου Τσάμη, τόμος 1, σελ. 294-296) (Μήπως ανατρέπεται και η Ζηζιούλειος Θεολογία, η οποία πολύ βόλεψε κάποιους;). 
Από τον βίο του Αγ. Αθανασίου του Πάριου:
Η κολλυβαδική έριδα συνεκλόνισε το Άγιο Όρος στα μέσα του 18ου αιώνα σε τέτοιο βαθμό, ώστε ο Αθανάσιος συκοφαντήθηκε και διώχθηκε από τους αντιπάλους του μαζί με τους άλλους Κολλυβάδες Αγίους, ως αιρετικός, γεγονός που οδήγησε το 1776 στην καθαίρεσή τουΔεν σταμάτησε όμως να λειτουργεί και να αγωνίζεται από την εξορία του, όπως και οι άλλοι Άγιοι Κολλυβάδες. (Μνημονεύοντας ποίον επίσκοπον;). 
Από τον Βίο του Μ. Αθανασίου:
Οι αντίπαλοι όμως του αγίου Αθανασίου δεν ησύχασαν• συνέχισαν τις ραδιουργίες και πέτυχαν και πάλι την καθαίρεση του Αγίου και την εξορία του στη Ρώμη δεύτερη εξορία του Μεγάλου Αθανασίου (Μάρτιος 340 – Οκτώβριος 346). Στη Ρώμη ο Αθανάσιος έτυχε μεγάλης περιποιήσεως από τον πάπα Ιούλιο (337-352). Όντας δε ο Άγιος εξόριστος στη Ρώμη, συνέχισε τα ποιμαντικά του καθήκοντα και συνέβαλε πάρα πολύ στη διάδοση του μοναχισμού στη Δύση, προβάλλοντας ως υπόδειγμα την αρετή και τον τρόπο ασκήσεως του Μεγάλου Αντωνίου. (Απείθαρχος και ο ¨Αγιος Αθανάσιος;)
Από τον βίο του Αγ. Κυρίλλου
Ο Ακάκιος ήταν σε πλεονεκτική θέση λόγω της υποστηρίξεως αυτού από τον Αρειανό αυτοκράτορα Κωνστάντιο (337 – 361 μ.Χ.) και αφού βρήκε πρόφαση κατά του Αγίου Κυρίλλου, ότι σε καιρό λιμού πούλησε ιερά κειμήλια και αναθήματα για να προσφέρει τροφή σε άπορους, καθαίρεσε τον Άγιο διά Συνόδου, η οποία συνήλθε στα Ιεροσόλυμα, το έτος 357 μ.Χ. και τον απομάκρυνε από εκεί. Ο Άγιος Κύριλλος εξορίσθηκε στην Ταρσό της Κιλικίας και έγινε δεκτός υπό του εκεί Επισκόπου Σιλβανού, ο οποίος απέρριψε την αξίωση του Ακακίου να διακόψει την επικοινωνία του με τον Άγιο, που συνέχισε και εκεί τον ποιμαντικό του αγώνα. (Απείθαρχος και ο Άγιος Κύριλλος;)
Και οι Άγιοι Μελέτιος, Ευστάθιος, Ιωάννης ο Δαμασκηνός, Μακάριος και τόσοι άλλοι καθαιρέθηκαν αδίκως αλλά δεν σταμάτησαν να λειτουργούν και να ποιμαίνουν.

5 σχόλια :

  1. ΩΡΑΙΑ ΤΑ ΛΕΓΕΙ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΣΑΛΠΙΣΜΑ ΖΩΗΣ ΑΛΛΑ ΟΜΩΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΝ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΣΕ ΚΑΘΑΙΡΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ.

    ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ Ο ΤΟΤΕ ΟΡΘΟΔΟΟΣ ΠΑΠΑΣ ΗΤΑΝ ΣΥΝΗΘΩΣ ΤΟ ΑΠΟΚΟΥΜΠΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ.

    ΤΩΡΑ ΟΜΩΣ; ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΑΝ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΕΧΟΥΝ ΠΛΗΡΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ .

    ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τόν Θεό κ.Τελεβάντο δεν τόν υπολογίζετε;;Υπάρχει και Αυτός που δεν θα αναγνωρίσει ψεύτικες καθαιρέσεις.Σε Αυτόν ανήκουμε όλοι, άν το ξεχάσατε!!

      Διαγραφή
  2. Διάβασα με προσοχή το κείμενο του π. Φωτίου και αν κατάλαβα καλά αναφέρεται στην πιθανή εκδίωξη από την Εκκλησία, όπου κυβερνούν οι φιλοοικουμενιστές, των Αντιοικουμενιστών, που αντιστέκονται με την διακοπή της μνημονεύσεως. Παράλληλα διαβάζω σε άλλες αναρτήσεις κάποιες πληροφορίες για πιθανές μεθοδευσεις του Φαναρίου για συγκρότηση Μείζονος και Υπερτελούς Συνόδου, που θα τιμωρήσει τους Αποτειχισμένους. Όλα αυτά είναι πιθανόν να συμβούν στο επόμενο χρονικό διάστημα και ιδιαίτερα μέχρι την εορτή των Αγίων Πάντων. Θα δούμε, πιθανόν να αληθεύουν πιθανόν όχι. Παρόλα αυτά το γεγονός δεν πρέπει να μας φοβίζει, εάν όντως συμβεί, ίσως μάλιστα να είναι αναγκαίο για το συμφέρον Της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Δυστυχώς στον χώρο των Αποτειχισμένων παρουσιάζονται διαφωνίες και διαιρέσεις που κανονικά με πνεύμα ταπεινώσεως θα μπορούσαν να συζητηθούν και επιλυθούν, πάντα σύμφωνα με την Πατερική Παράδοση και διδαχή. Επίσης στον χώρο των Ορθοδόξων του Πατρίου Εορτολογίου, παρά την μεγάλη και αξιαίπενη προσπάθεια που έγινε τα τελευταία χρόνια για ενότητα των μεταξύ τους διαιρέσεων, μόνο η πλειοψηφία ενώθηκε και παραμένουν σε διάσταση μικρότερες μερίδες, τόσο με τους πολλούς, όσο και μεταξύ τους. Βεβαίως δεν γίνεται καν λόγος, προς το παρόν, για μελλοντική ενότητα Νεοαποτειχισμένων και Ορθοδόξων του Πατρίου, καθώς οι πρώτοι απορρίπτουν τους δευτέρους και δεν θέλουν καμμία σχέση με αυτούς. Με τέτοια δεδομένα, χωρίς Ενότητα Εκκλησιαστική των αληθινών Ορθοδόξων, που είναι συγχρόνως και οι αληθινοί Αντιοικουμενιστές, δεν μπορεί να γίνει μία σοβαρή προσπάθεια και αντίσταση στην Παναίρεση. Τί μένει για να γίνει η αληθινή ενότητα πράξη; Κάποτε ένας Γέροντας Ζηλωτής Αγιορείτης είπε ότι η ζητούμενη Ενότητα των αληθινών Ορθοδόξων, που δεν έρχεται με την αμοιβαία ταπείνωση, θα έλθει κάποια ημέρα κάτω από την ράβδο των διωκτών. Μήπως άραγε φθάνει αυτή η ημέρα; Αν είναι για το καλό Της Ορθόδοξης Εκκλησίας, το να μας τσουβαλιάσουν όλους τους Ενιστάμενους στον φιλοοικουμενισμό σε μία κοινή καταδικαστική Απόφαση, καλώς να έλθει αυτή η Απόφαση, Δοξασμένο να είναι το Όνομα Του Κυρίου. Χριστός Ανέστη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η ιστορία επαναλαμβάνεται, ο Χριστός όμως μένει εις τους αιώνες και όσοι τον ακολουθούν πιστά, δικαιώνονται,αμήν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

1) Η κατάθεση σχολίου κάτω από τις αναρτήσεις θα γίνεται επωνύμως με την χρήση λογαριασμού Gοοgle και θα αναρτώνται κατόπιν εγκρίσεως.
2) Τυχόν άσεμνα ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται μόλις υποπέσουν στην αντίληψη των διαχειριστών του ιστολογίου, ή κατόπιν σχετικής ενημέρωσης από τους τυχόν θιγομένους τρίτους.
3) Το περιεχόμενο του άρθρου ή των σχολίων που το συνοδεύουν, ΔΕΝ συμπίπτει με τις απόψεις και θέσεις του Ιστολογίου
4) Να μην χρησιμοποιείτε greeklish στα μηνύματά σας διότι δε θα αναρτώνται.
5) Να τσεκάρετε το πλαίσιο "Να λαμβάνω ειδοποιήσεις" που βρίσκεται κάτω από το μήνυμα σας, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, ώστε να ειδοποιείστε για τα επόμενα σχόλια αυτής της ανάρτησης, μέσω της ηλεκτρονικής σας διεύθυνσης.
6) Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: istologionkatanixis@gmail.com