Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Ίσαμε την Παναγιά την Κανταριώτισσα

  unnamed.jpg

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Κάθε φορά που η θύμιση
το μαρτύριο ιστορεί
των Δεκατριών Οσιομαρτύρων της Καντάρας
την απαντοχή σμιλεύει για προχώρεμα.

Συλλαβίζω τούτο το μαρτύριο
στους τόσους αδιάφορους
πού’ μαθαν περίεργα
τις αλήθειες της Πίστης
τόσο αδιάφορα να προσπερνούν.

Θύμισες που πεισματικά επιστρέφουν
εκεί αψηλά στο ριζιμιό του Πενταδάκτυλου
ανάμεσα στις καστρόπετρες της Καντάρας
στην Παναγιά την Κανταριώτισσα.

Ο Γέρων Ιωάννης
ο Κόνωνας κι ο Ιερεμίας
ο Μάρκος κι ο Θεόκτιστος
ο Κύριλλος κι ο Βαρνάβας
ο Μάξιμος ο Ιωσήφ κι ο Γερμανός
και μαζί τους ο Γεράσιμος κι ο Γεννάδιος
από τη Μονή της Παναγιάς της Μαχαιριώτισσας
σφιχτά δεμένοι από τα πόδια
σ’ άλογα περίεργα αγριεμένα
από Φράγκους αλλοδόξους
σαν και του λόγου τους
η τόση κακόδοξη  αγριωσύνη.

Ξεσχίζονται των μαρτύρων οι σάρκες
στις κοφτερές τις πέτρες του ‘’Πηθκιά’’
συνθλίβοντας συνάμα
και το σπάταλο σκότος
της κακόδοξης νυχτιάς.

Αυτοί πού’μαθαν
αλλιώς να λογαριάζουν την αγάπη
ακόμα αδιάφορα προσπερνούν
τούτο το μαρτύριο.

Και κάθε φορά
που η παρηγοριά λιγοστεύει
από την τόση αδιαφορία
ή μάλλον την τόση παραφροσύνη
για της Πίστης την Αλήθεια
πεισματικά οι θύμισες
την παντοχή μας θα κουβαλούν
ίσαμε την Παναγιά την Κανταριώτισσα.